Leesvoer #2: De verloren kinderen van Diney Costeloe

Leesvoer #2: De verloren kinderen van Diney Costeloe

Eind vorige week kwam er een einde aan het lezen van mijn eerste zomerroman dit jaar: De Verloren Kinderen. Een korte review.


“Het verhaal speelt zich af rond het eind van de tweede wereldoorlog, in 1948. Rita en Rosie Stevens zijn pas negen en vijf jaar oud als hun moeder Mavis, een oorlogsweduwe, een nieuwe man ontmoet. Maar deze Jimmy Randall heeft geen zin om voor de kinderen van een ander te zorgen…

1. Voorspelbaarheid

De omschrijving van het boek op de achterkant vertelt nog veel meer over de verhaallijn maar ik heb het bewust niet gekopieerd. Tijdens het lezen word ik graag verrast en in dit boek had ik het gevoel dat ik al wist wat er ging gebeuren.

2. Betrokkenheid

Diney Costeloe vertelt vanuit de ervaring van de verschillende personages waardoor je je snel betrokken voelt en in ieders standpunt of gevoel kan inleven. Persoonlijk lees ik wel graag op die manier omdat je daardoor een onderbouwde mening kan vormen.

3. Thema(‘s)

Wat me wel opviel, was dat het ene thema het andere al snel uit het veld sloeg. Van drama, naar geweld, naar mishandeling, naar druggebruik enzovoort. Waarom niet gewoon op één ding focussen?

4. Schrijfstijl

De schrijfstijl van de auteur is eerder gemakkelijk en af en toe misschien zelfs gejaagd waardoor je snel aan het eind van het verhaal kwam.


Ondanks de negatievere puntjes heeft De Verloren Kinderen me tijdens de warme zomeravonden op ons terras wel kunnen ontspannen. Misschien net omdat het zo gemakkelijk te lezen was?

Aantal pagina’s: 412.
Subjectief puntenverdict: 7,5/10.
Puntenverdict op Goodreads: 4.19/5.
Kom via deze link meer te weten over mijn vorig leesvoer.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *