Leesvoer #5: Vrouw. Van Betty Mellaerts en Lieve Blancquaert

Leesvoer #5: Vrouw. Van Betty Mellaerts en Lieve Blancquaert

Er zijn zo van die boeken die toevallig bij je terecht komen. Omdat het een cadeau was van een vriendin of familielid of omdat het in een doos stak, klaar voor de kringloopwinkel. “Vrouw.” Geschreven door Betty Mellaerts en Lieve Blancquart is zo een boek dat toevallig op mijn pad kwam.


1. Over “Vrouw.

Vele vrouwen van veertig en ouder hebben een zeker evenwicht bereikt. Ze kunnen zichzelf zijn. Alle franjes werden overboord gegooid. Enkel de essentie blijft.

Dat is wat de achterkant van het boek me verteld. Het spreekt me aan want ik zou iets kunnen bijleren over deze supervrouwen. Althans, dat wordt me toch beloofd. In dit boek schrijft Betty Mellaerts het levensverhaal uit van tien Vlaamse of Nederlandse vrouwen. Lieve Blancquaert zorgt op haar beurt voor de fotografie. Wat vond ik ervan?


2. De inzichten van de vrouw(en)

Doorheen dit boek kom je meer te weten over het leven van een vrouwenarts, een reportagemaakster, een schrijfster, een modeontwerpster, een voormalig fotomodel, een muzikante, een trappistin, een comédienne, een cafébazin en een bedrijfsleidster.

De vrouwen uit dit boek hebben uiteenlopende beroepen wat telkens voor een heel andere levenservaring zorgt. Toch komen levenswijsheden ook vaart voort uit een gevoel dat we als mens gemeenschappelijk delen: de liefde en verliefd zijn, gezondheid, passies, de relatie tegenover ouders of familie en vervolgens ook de kinderen, als er kinderen zijn.


3. Betrokkenheid

Als ik mag veralgemenen zou ik zeggen dat wij als vrouw een goed empathisch vermogen hebben maar ook enorm goed zijn in het vergelijken van ons leven met dat van een ander. In dit boek kon ik me het best verplaatsen in de schoenen van Kaat Tilley, een Belgische modeontwerpster.

Ze wil onafhankelijk zijn en ruimte voor haarzelf hebben want wanneer ze als een vogel in een kooi terecht komt, sterft ze stilletjes. Voor haar inspiratie vertrekt ze naar het buitenland want andere plaatsen opzoeken scherpt haar zintuigen aan. Wanneer ze terugkomt uit het buitenland en haar collectie is af, zijn er genoeg mensen die haar vertellen wat ze moet doen en op welke manier maar het voelt pas juist wanneer ze naar haarzelf luistert en haar intuïtie volgt. Als levensdoel geeft ze het volgende mee:

“Op het einde van mijn leven wil ik rijk zijn van de indrukken die ik heb opgedaan. Die kan niemand je afnemen.”

Kaat Tilley

Een mooi levensdoel om te volgen.
Kaat Tilley stierf in 2002 aan een virale infectie, ze was 52 jaar oud.


4. Schrijfstijl

Soms komen de levensverhalen verwarrend over, van het een naar het ander. Van vroeger naar nu. Ik kon af en toe geen begrip opbrengen voor de slordige tijdlijn maar mijn mening veranderde doorheen het boek. Toen ik het uit had kwam ik tot het besef dat het leven misschien gewoon zo chaotisch kan verlopen? Probeer je eigen verhaal maar eens op tien tot vijftien velletjes papier neer te schrijven.

Voor mij zou het ook pure chaos zijn en eigenlijk is daar niks mis mee.


Aantal pagina’s: 237.
Subjectief puntenverdict: 8/10.
Puntenverdict op Goodreads: 4/5.
Kom via deze link meer te weten over mijn vorig leesvoer, toevallig ook weer een oorlogsverhaal.



Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.