Solivagant

Solivagant

altijd op weg

Mijn recentste bericht

Wonen op het kasteeldomein van Nieuwenhoven: hoe was dat nu eigenlijk?

Wonen op het kasteeldomein van Nieuwenhoven: hoe was dat nu eigenlijk?


Op 26 februari 2019 ondertekenden we de akte voor de aankoop van ons huis. We vertrokken van het kasteeldomein in Nieuwenhoven richting Sint-Truiden centrum. De verhuizers vroegen: “Waarom zouden jullie hier weg gaan?” En er waren uiteraard voor- en nadelen verbonden aan ons vertrek. Vandaag vond ik het wel een gepast moment om ze op een rijtje te zetten want we zijn nu al vijf maanden weg uit Nieuwenhoven. Tijd genoeg gehad om die vraag even te laten bezinken! 


1. Vlakbij Nieuwenhoven is er een prachtig bos.

Boswandeling Nieuwenhoven, Sint-Truiden

Toegegeven, de omgeving zou er nooit beter op kunnen worden want wie kan zeggen dat je op 50 meter van je huis midden in het bos staat? Soms nam ik zelfs mijn tas koffie en mijn boek mee op pad om me vervolgens op een bankje te zetten. De frisse lucht en het genot van de volgende seizoensverandering waren zo vlakbij waardoor ik snel mijn rust kon vinden. Vandaag ligt Nieuwenhoven op elf minuten rijden wat gelukkig ook niet al te ver is.

2. Maar voor alles gebruik je de auto.

Nieuwenhoven wonen.

Omdat Stijn en ik dagelijks veel plannen op een relatief korte tijd, gebruikten we voor alles de auto. Zelfs om ‘snel‘ naar de bakker te gaan of dat product te halen dat we vergeten waren in de supermarkt.

3. Je hebt geen eigen tuin.

Nieuwenhoven wonen.

De tuin deelden we met de andere bewoners en dat heeft nooit voor problemen gezorgd. Helaas was de tuin ook enkel en alleen bestemd voor de bewoners van het kasteeldomein. Vrienden of familie mochten dus niet in de tuin komen. Gelukkig hadden we wel ons balkon dat voor de juiste oplossing zorgde maar vaak heb ik mijn ‘eigen tuintje‘ waar ik kan zonnebaden en lekker tafelen toch wel gemist.

4. Wel de liefste buren.

Yara, Nieuwenhoven

De buren die we op het kasteeldomein hadden zijn onvervangbaar. Het was zo fijn om elkaar even tegen te komen op de binnenkoer en een babbeltje te slaan of samen iets te organiseren. Zo volgden er kampvuur avonden, een paella avond, verjaardagen, een gluren bij de buren thema-avond en vele andere, niet te vergeten momenten. Daar ben ik nog altijd zo dankbaar voor.

Wanneer ons vertrek vast stond hebben we gevraagd om een lieve boodschap achter te laten op de achterkant van een fotokader. Uiteraard met een herkenbare foto van onze mooie tijd op het kasteeldomein. De buren van toen zijn dus eigenlijk nooit ver weg. 😉

Nieuwenhoven herinnering.

5. Een huis met karakter, maar het is moeilijk aan te passen.

Nieuwenhoven wonen.

In Nieuwenhoven woonden we, zoals je kan zien, in een huis met veel landelijke elementen: bruin tapijt, hout, steunbalken en lemen muren. De natuurlijke elementen zorgden ervoor dat je automatisch je rust in het huis kan vinden.

Maar als eigenaar heb je verschillende regels rond erfgoed waar je je aan moet houden. Bepaalde ramen werden geel geverfd terwijl er andere grijs moeten blijven. Not a big deal zou je zeggen, maar ook in de dagdagelijkse en praktische zaken heb je niet altijd de keuze. Zo kan je bijvoorbeeld enkel voor Proximus kiezen omdat Telenet nog geen voorziening heeft. Op lange termijn mag je dus niet zomaar alle aanpassingen doorvoeren die je zou willen. 

6. Alle rust vind je hier.

Nieuwenhoven wonen.

De meeste vrienden beschouwden ons huis als een ideale vakantiebestemming en ik geloof daar ook in. We hadden een vijver vlak voor de deur, een bos als achtertuin en ook enorm veel diertjes, vlakbij. De katten van de buren waren altijd aanwezig, de alpaca’s stonden gezellig te grazen in de wei en de kippen kon je ook voederen als je wou. Het zorgde voor een natuurlijke gang van zaken dus rust was echt niet moeilijk te vinden bij ons.

7. Maar soms werd ik geconfronteerd.

Nieuwenhoven wonen.

Het kasteeldomein blijft een werkdomein en af en toe werden er beslissingen genomen waar ik het moeilijk mee had. Wellicht omdat er naar mijn gevoel een onnatuurlijke stroom in de natuurlijke gang van zaken kwam door de verandering. Ik kon me er ook moeilijk tegen verzetten want ik huurde ook maar. Af en toe werd ik dus wel degelijk geconfronteerd op een mooie vakantiebestemming. 

8. Huren blijft huren.

Nieuwenhoven wonen.

Last but not least: huren blijft huren. Doordat de rente begin dit jaar zo laag stond was onze huurprijs zelfs ietsje duurder dan onze lening en dat was voor mij wel een grondige reden om na te denken over het kopen van ons huis. En trouwens, wie is niet graag zijn of haar eigen baas? 


Verdict: ik heb er altijd met plezier gewoond. Maar het werd ook tijd om te vertrekken.


Poesty. Huiskat.
En Poesty ging natuurlijk mee. Hij is ook zeer gelukkig in ons nieuw huis. 🙂

Het kasteeldomein van Nieuwenhoven: nog meer tips, foto’s en verhalen vind je hier.


Recente berichten

Wonen op het kasteeldomein van Nieuwenhoven: hoe was dat nu eigenlijk?

Wonen op het kasteeldomein van Nieuwenhoven: hoe was dat nu eigenlijk?

Op 26 februari 2019 ondertekenden we de akte voor de aankoop van ons huis. We vertrokken van het kasteeldomein in Nieuwenhoven richting Sint-Truiden centrum. De verhuizers vroegen: “Waarom zouden jullie hier weg gaan?” En er waren uiteraard voor- en nadelen verbonden aan ons vertrek. Vandaag […]

Middelburg: historische herenhuizen met leuke namen

Middelburg: historische herenhuizen met leuke namen

Middelburg vormt een uitstekende uitvalsbasis om naar Renesse strand te gaan. Tijdens mijn verblijf kreeg ik maar niet genoeg van de stad want achter elke hoek was er wel iets moois te zien! Ik geef je vandaag drie redenen om Middelburg, de hoofdstad van Zeeland, […]

Renesse: vooral een schoon strand, maar toch ook zoveel meer.

Renesse: vooral een schoon strand, maar toch ook zoveel meer.

Afgelopen maand nam ik de tijd om het boek De Verloren Kinderen uit te lezen, de eerste roman deze zomer. Tijd om te lezen creëer ik wanneer ik niks wil doen en ook aan helemaal niks meer moet denken. Het strand is daarom ook mijn […]

Leesvoer #2: De verloren kinderen van Diney Costeloe

Leesvoer #2: De verloren kinderen van Diney Costeloe

Eind vorige week kwam er een einde aan het lezen van mijn eerste zomerroman dit jaar: De Verloren Kinderen. Een korte review. “Het verhaal speelt zich af rond het eind van de tweede wereldoorlog, in 1948. Rita en Rosie Stevens zijn pas negen en vijf […]

Heimweesoep en mooie woorden

Heimweesoep en mooie woorden

In Flow Magazine nummer 5 staat een heerlijk recept van Helma Bongenaar. Zij is een stylist, kok, decorateur, ontwerper en verzamelaar uit Amsterdam en heeft vorig jaar het boek “Au Bon Coin” uitgebracht. Het recept heeft de naam “Heimweesoep” en dat trok mijn aandacht. Eten […]

Verzonken in gedachten

Verzonken in gedachten

Mijn laatste blogbericht dateert sinds februari. Toen mijn jas nog permanent naast de deur hing en het ijs onder mijn voeten kraakte. De koudste periode van het jaar lijkt vandaag zo ver weg. Wellicht zit de aanhoudende warmte er voor iets tussen. Of het feit […]